Late Liefde: Puck en Jelle

» Pers » TV-programma's » Late Liefde: Puck en Jelle

Late liefde voor Bredaas koppel

BN De Stem * 23 mei  2006


Dinsdag 23 mei 2006 - BREDA - Een nieuwe liefde op je 84e. Het overkwam Jelle Kamstra (87) drie jaar geleden toen hij Puck Coenen (79) ontmoette. ,,Opeens was
daar die vonk." Filmer Frans Bromet maakte een documentaire over dit Bredaas koppel dat op late leeftijd voor de liefde koos.

Jelle had die 23 april drie jaar geleden een rotdag. Het was toen namelijk precies vier jaar geleden dat zijn vrouw stierf. Toch ging hij met de Bredase ReisClub (BRC) een dagje naar de Beekse Bergen. ,,lk zat al jaren bij die club en ging vaak mee voor de gezelligheid. BRC bestaat voor negentig procent uit vrouwen, maar ik had daar geen oog voor. Ik wilde geen nieuwe liefde in mijn leven, zeker die dag niet", vertelt hij.
Toen de groep op een terras iets ging drinken zonderde Jelle zich daarom af en ging alleen aan een tafeltje zitten. Puck was die dag voor het eerst met BRC mee en voelde zich een beetje buiten de groep vallen, omdat iedereen elkaar al langer kende. ,,lk zag Jelle daar zo zielig zitten en sprak hem dus aan. Ik zag dat hij verdriet had en had met hem te doen", vertelt ze.

Verdriet
Bij Jelle gebeurde er toen iets dat hij zelf nog steeds niet kan bevatten. ,,Er was een vonk. Hoewel ik er dus echt totaal niet mee bezig was. Ik vond het zo mooi dat zij oog had voor mijn verdriet. De rest maakt alleen maar lol, maar zij sprak me aan. Dat deed echt iets met me", vertelt Jelle. Puck moet bekennen dat die vonk bij haar niet meteen te voelen was, maar na wat afspraakjes en reisjes naar Duitsland begon er bij haar ook iets te kriebelen. Ik moest er toch even over nadenken, want ik heb een heel druk leven. Eigenlijk vond ik het na mijn twee eerdere huwelijken wel fijn om alleen te zijn. Maar ik heb er nu zoveel voor teruggekregen. Ik ben zo rijk met hem. Het is een godsgeschenk"
Fijn aan hun relatie vinden ze dat ze goed kunnen praten over hun overleden eerdere liefdes. ,,We zijn allebei heel gelukkig geweest in onze huwelijken en kunnen dat goed met elkaar delen", zegt Jelle. ,,Daarnaast kunnen we echt van elkaar genieten. We leven van dag tot dag. Hoeven niet aan de toekomst te denken en hebben geen stress van werk of kinderen. Zo slapen we soms lekker lang uit samen. Heerlijk", lacht Puck.
Aan trouwen en samenwonen wil het koppel zich niet meer wagen. ,,Mijn hart zegt ja, maar het is teveel gedoe op mijn leeftijd. Bovendien heeft Puck een heel druk sociaal leven en zou ik hier in haar appartement dan veel alleen zijn. Dan ben ik liever in mijn eigen huisje. Al vind ik het nu vreselijk om haar een dag niet te zien", zegt Jelle. ,,Waren we tien jaar jonger dan deden we het inderdaad meteen", vult Puck aan.

Camera
Dat hun liefde uniek is, beseffen Puck en Jelle eigenlijk pas sinds kort. Programmamaker Frans Bromet maakte, getipt door de kleinzoon van Puck die colleges volgt bij hem, de documentaire ‘Late Liefde' over het Bredase koppel. Hij volgde het duo in januari dagenlang met de camera tot de ontbijttafel aan toe. ,,Een erg leuke ervaring. Het ging heel naturel. We deden gewoon wat we altijd doen. We hebben ook echt niets verzonnen om het verhaal interessanter te maken."
Met de uitzending van de documentaire voor de deur is de media-aandacht opeens groot. Zo was het koppel live te horen in het radioprogramma ‘Spijkers met koppen' en staan ze komende week in diverse televisiegidsen. ,,Ik begrijp nu dat onze liefde heel waardevol en bijzonder is. Dit overkomt niet veel mensen meer op deze leeftijd", zegt Puck. De meeste ouderen durven niet meer voor de liefde te kiezen. ‘Aan mijn lichaam geen polonaise meer', zeggen ze dan. Dat is zo jammer. Zo'n gemis. Ik hoop dat wij met die documentaire kunnen laten zien dat je altijd voor de liefde moet gaan. Leeftijd maakt niet uit, wij houden elkaar jong."

Later verliefd

NCRV Gids * 27 mei - 2 juni 2006 * Yvonne Heerema

 

'We proberen er iets van te maken'

Op je twintigste verliefd worden is anders dan wanneer dat je op je tachtigste overkomt. Frans Bromet maakte een documentaire over Puck en Jelle die verliefd werden op latere leeftijd.

Na het overlijden van zijn vrouw dacht hij dat hij er nooit meer een ander in zijn leven zou komen. En zij was als weduwe ook al jaren gewend aan het leven alleen. En toch gebeurde er iets toen Jelle (87) en Puck () elkaar ontmoetten, iets meer dan drie jaar geleden, tijdens een dagtochtje met een reisgezelschap. "Ik zag hem staan en dacht: Wat een verdrietige man, die moet ik blij maken", zegt Puck in de NCRV-documentaire Late liefde.
"Ze overviel me door een praatje met me te maken. Ik dacht: Dat is niet gek!", vult Jelle aan in een gesprek over de film die documentairemaker Frans Bromet in de afgelopen maanden over het verliefde stel maakte. Ze vertellen beiden openhartig over hun gevoelens voor elkaar en over hoe het is om verliefd te worden op oudere leeftijd. Puck heel direct, soms plagend, en Jelle wat terughoudender, voorzichtiger en, zoals Puck zegt, met iets meer moeite om zich uit te drukken. Dat de vlam in de pan sloeg toen hij Puck ontmoette, vindt hij te sterk uitgedrukt maar de blikken die de twee uitwisselen als ze samen hun koffie drinken, naast elkaar op de bank, en de manier waarop zij plagerige opmerkingen naar hem maakt en hij haar liefkozend ‘meisje' en ‘jongedame' noemt, spreken voor zich.
Op de piano in de Bredase seniorenwoning van Puck staan foto's van haar twee overleden mannen Loek en Henk. Loek stierf toen zij vierenveertig was en ze drieëntwintig jaar getrouwd waren. Een paar jaar later ontmoette ze Henk via een contactadvertentie in de krant. Vierentwintig jaar later stierf ook hij. Thuis aan de wand bij Jelle hangt de trouwfoto van hem en zijn vrouw, die zes jaar geleden overleed.
Puck vindt het heerlijk om samen te zijn maar voelt niet de behoefte om te gaan samenwonen. Diep in zijn hart zou Jelle dat wel willen maar hij wil geen indringer zijn in haar drukke sociale leven. En druk heeft Puck het. Ze is vrijwilliger in een bejaardentehuis en reist graag. Onlangs maakte ze samen met haar dochter een reis door Sri Lanka. Tot voor kort zong ze in een koor en deed ze aan cabaret, maar dat heeft ze op moeten geven. "Ik heb een tijdje geleden een burn-out gehad, omdat ik het té druk had. In het ziekenhuis hebben ze me binnenstebuiten gekeerd maar niets gevonden. Toen ik vertelde wat ik allemaal deed, viel voor de arts alles op z'n plaats en kreeg ik het advies rustiger aan te gaan doen."

TIEN JAAR JONGER
‘Op proef' woonde het stel een paar weken samen. Toen Jelle gevallen was en last had van zijn heup, kocht Puck een tweede eenpersoonsbed met hetzelfde dekbedovertrek als het hare, maar na een paar weken stuurde ze Jelle toch weer naar huis. "We wisten van te voren dat we niet definitief gingen samenwonen, dus dan laat je het ook niet toe om dat te willen", zegt ze. "Ik vond het heel erg jammer dat ik weer naar huis moest", bekent Jelle zuchtend en ook Puck moet toegeven dat ze het huis wel heel leeg vond toen Jelle terug naar huis ging. "Als we tien jaar jonger waren geweest, waren we wel gaan samenwonen", denkt Puck. "je moet ontzettend veel regelen op administratief gebied. Als je samenwoont en de ander overlijdt, mag die ander dan in het huis blijven? Daar hebben we geen zin meer in, want we zijn nu ook tevreden."
Toch is het niet alleen de administratieve rompslomp die haar tegenhoudt om Jelle volledig in haar leven toe te laten. "Als je jong bent, geef je jezelf veel makkelijker prijs. Dan durf je dat nog aan. Toen ik Jelle ontmoette, wist ik dat ik me niet voor een derde keer wilde verliezen in een ander. Ik wil nu mijn leven op mijn eigen manier leven."
Iets van Pucks stelligheid verdwijnt wanneer ze vertelt over het proces dat in werking is gezet tijdens het filmen door Frans Bromet. Ze wilde zich niet verliezen in een ander, maar moet toegeven dat dit toch is gebeurd. "Tijdens het filmen heb ik mezelf horen praten over mezelf. Dat was voor mij een soort therapie. Dan besef je: Als ik dit zeg en ik spreek geen onwaarheid, dan durf ik te bekennen." Ze vertelt over de droom waarin haar man Loek haar erop wees dat ze verkeerd bezig was en dat het tijd was om te bekennen dat het échte liefde is die ze voor Jelle voelt. "Ik kan nu tegen Jelle zeggen dat ik van hem houd. Tot voor kort kreeg ik dat niet over mijn lippen."

SAMEN GENIETEN
Het bed dat Puck aanschafte voor de periode dat Jelle bij haar thuis kwam herstellen, is blijven staan en samen genieten ze van wat het leven hun nog te bieden heeft. "We proberen er iets van te maken", zegt Jelle. "Dat proberen we niet, dat doen we", zegt Puck heel stellig. Een vakantie samen naar Spanje ligt in het verschiet. Puck: "Ik heb vijftien jaar in Spanje gewoond en heb daar nog een heleboel vrienden. We gaan nu het allemaal nog kan. Ieder jaar is er één"

STIJLBOEK

VARA TVMAGAZINE * 27 mei - 2 juni 2006 * Gijs Groenteman


Frans Bromet
1944, tv-producent, documentairemaker, cameraman

* Dit interview gaat over stijl gaat... ...gaat het over stijl?!

* De rubriek heet Immers Stijlboek. Dus ik wou het over stijl van cameravoering hebben. Oké. Nederlandse cameramensen zijn altijd heel esthetisch georiënteerd. Geen enkele inhoudelijke interesse, alleen maar schönfilmerei.

* Wanneer is die traditie ontstaan? Geen idee. Misschien bij de schilderkunst, in de l7de eeuw. Het is in elk geval heel erg Hollands. Lange lenzen, tegenhicht, scherpteverschillen - allemaal esthetische effecten. ‘Kijk eens hoe goed ik ben'. Aanstellerij. Ik ben nu uiteraard aan het generaliseren, maar het is wei de grote lijn.

* Had u meteen al het Idee dat dit niet uw stijl zou zijn? Al op de filmacademie lag het mij niet. Ik heb altijd geprobeerd het camerawerk ten dienste te stellen van het verhaal. Eén keer heb ik willen laten zien dat al dat esthetische gedoe maar een koud kunstje is. Ik werd gevraagd om bij De wisselwachter, een film van Jos Stelling (Bromet heeft ook speelfilms gedraaid, het camerawerk van iemand anders over te nemen. Helemaal uitgepakt heb ik, het trucje gedaan. En inderdaad: het stelde niks voor.

* Is het een gevecht geweest om uw stijl erbij de Nederlandse regisseurs door te krijgen? Ach, gevecht... Het is natuurlijk ook zo dat de meeste regisseurs helemaal niet zo veel van het vak afweten. Ze focussen zich vooral op het verhaal en de acteurs. De rest wordt ingevuld door de crew. Ik heb ‘t altijd merkwaardig en onzinnig gevonden dat films worden opgehangen aan de regisseur. Film is als geen andere kunstvorm een gezamenlijk product.

* Ingewikkeld: iedereen moet dus op elkaar ingespeeld zijn en er hangt enorm veel af van de onderlinge chemie. Daarom is het vaak ook zo'n puinhoop. Eigenlijk kan niemand voorspellen of een film goed wordt, totdat de montage zo'n beetje halverwege is.

* Als documentairemaker heeft u eigenlijk drie stijlkenmerken. Om te beginnen het kijkend filmen. Vindt u dat een adequate omschrijving? Ik heb nog nooit geprobeerd mijn manier van filmen te omschrijven. Maar deze klopt wel, inderdaad.

* Ten tweede: uw lijzige stemgeluid en Intonatie. Bent u zich er altijd van bewust geweest dat u daarmee op een goudmijn zit? Daar ben ik tot op de dag van vandaag verbaasd over. Voor mij is het heel gewoon, ik luister er al jaren naar. De manier waarop ik verbaal omga met mensen, heeft blijkbaar effect, maar eigenlijk vind ik het een wonder dat ik met mijn manier van praten iets speciaals teweeg breng.

* Het derde stijlkenmerk uw onderwerpkeuze. U heeft een fijne neus voor eenvoudige situaties waar groot drama In zit. Verbouwingen, faillissementen van kleine bedrijfjes, burenruzies - dat soort dingen. Dat is mijn natuurlijke interesse, al in mijn allereerste film zat een burenruzie. Onderwerpen die voor anderen te platvloers zijn, wekken juist mijn nieuwsgierigheid op.

* In feite is dat een parallel met uw camerawerk. Waar andere cameramensen zich uitputten in kunstzinnige shots, probeert u het juist zo simpel mogelijk te houden. Waar andere documentairemakers op zoek gaan naar hoogdravende onderwerpen, zoekt u het in het alledaagse. Daar zit inderdaad wel een lijn in. Het heeft een tijd geduurd voordat ik doorhad dat ik zo in elkaar zit. Wanneer dat besef precies kwam, weet ik niet, maar ik heb er wel een ontdekkingsreis voor nodig gehad. De omtrekkende beweging die ik heb gemaakt in de wereld van de speelfilm is daarvoor goed geweest. Mijn gevoel voor drama heeft zich daar ontwikkeld.

* Ten slotte: geeft u veel geld uit aan kleding? Nee, helemaal niet.

‘Late liefde' (over verliefde stellen op leeftijd) van Frans Bromet is maandag te zien in Dokument (Nederland 1, 22:55 uur).

'Je ziet die oudjes opbloeien'

KRO Magazine * 27 mei - 2 juni 2006 * Ineke Kester


Frans Bromet maakte Late liefdes, een film over weduwe Puck (79) en weduwnaar Jelle (86) die verliefd worden op elkaar. Het onderwerp smaakt Bromet naar meer.

DagTip 22.55 NED. 1 Dokument:Late liefde

INTERVIEW Programmamaker Frans Bromet heeft een zekere faam opgebouwd als de interviewer die met zijn lijzige volhardendheid antwoord krijgt op indringende vragen. Mensen die verwikkeld zijn in slepende burenruzies, gefrustreerde doe-het-zelvers of lastige politici hebben in het verleden hun ziel voor hem blootgelegd. Maar zelf is Bromet een taaie om te interviewen. Het kost dan ook enige tijd voor hij meer dan eenlettergrepige antwoorden geeft als we hem vragen naar zijn documentaire Late liefde.
Hoe kwam u er zo bij een film te maken over liefde tussen oude mensen?
Bromet, diep zuchtend: ‘Nou, ik kreeg een mailtje van iemand.'
Van wie dan?
‘Van een mevrouw die een demente moeder had die een nieuwe liefde had opgedaan in een verzorgingshuis. Of ik daar misschien iets over wilde maken.'
Wat vond die vrouw ervan dat haar moeder een vriend had?
‘Dat vond ze leuk, daar was ze blij mee. Dat die vrouw op late leeftijd nog iets leuks meemaakte.'
Dus u bent die mensen gaan filmen? ‘Nee, de familie van de man zag het niet zitten. Maar het leek ons wel een mooi onderwerp voor een documentaire. Dus zijn we andere ‘late liefdes' gaan zoeken.'
Hoe heeft u dat gedaan?
Bromet, iets enthousiaster: ‘We hebben voor een serie over verbouwingen al eens gefilmd in een bejaardentehuis in Haarlem en voor de serie De nalatenschap hadden we ook contacten met verzorgingstehuizen, en via hen hebben we mensen gezocht en gevonden.'
Wie zijn de hoofdpersonen?
‘Deze film gaat over Puck, een weduwe van 79 die Jelle, een weduwnaar van 86, ontmoet tijdens een uitje. Dat vinden haar kinderen ook heel mooi, je ziet die oudjes opbloeien. We kennen ook gevallen waarin de kinderen zich zorgen maken over de erfenis, Of ze vinden het raar. Maar als je een goed kind bent vind je het fijn voor je vader of moeder. Mijn plan is om er een serie van te maken. Liefde is altijd een interessant onderwerp, toch?'

Seks op leeftijd? Frans Bromet vraagt het gewoon

GPD * 29 mei  2006 * Rivka Groenier



HILVERSUM - Frans Bromet, meester in het subtiel omhoog schoffelen van diepe emoties, zoomt in zijn documentaire ‘Late liefde' in op een van de laatste taboes: liefde op leeftijd. Op karakteristieke wijze legt de programmamaker de pijnpunten in de prille liefde tussen Puck () en Jelle (87) bloot. ,,Jelle weet precies hoeveel jaren, maanden en dagen we samen zijn. Ik weet het een beetje globaler." Met deze woorden illustreert Puck weinig fijnzinnig haar relatie met Jelle. Zij: langjarige weduwe met een druk vrijwilligersbestaan, hij: minder lang alleen en vooral erg eenzaam. Ze ontmoetten elkaar op een busreisje, waar Puck zich - uit mededogen- over Jelle ontfermt, maar het vervolgens wel erg prettig vindt als hij een arm om haar heenslaat en vraagt of hij dat vaker mag doen.
Bromet maakte naam met ‘Buren', Gemeenschap & goederen', ‘De verbouwing', ‘Failliet of niet' en ‘De nalatenschap' waarin hij met engelengeduld intermenselijke relaties blootlegt. Hoewel er voorlopig nog maar één uitzending staat gepland, moet ‘Late liefde' een nieuwe serie worden, volgens het beproefde recept. Bromet werd bij toeval gegrepen door het onderwerp. ,,Ik kreeg een mailtje van een dame die vertelde dat haar dementerende moeder verliefd was geworden. De familie van die man vond het niks dat we die twee zouden gaan filmen, dus ging het niet door. Maar ik vond het zo interessant dat we verder zijn gaan zoeken."
Hij kwam via via bij Puck en Jelle terecht. Puck worstelt met een klassiek gevalletje bindingsangst, ze kan zich moeilijk overgeven aan haar lief. Jelle wil gewoon samenwonen en de hele dag knuffelen. Terwijl Jelle om de haverklap verliefd ‘Ja meiske' zucht, laat Bromet Puck in alle varianten haar twijfels uiten.
Jelle en Puck slapen regelmatig bij elkaar. Maar doen ze het ook? Bromet vraagt het gewoon: ,,Heeft het slapen ook met seks te maken?" Deze vraag hoort erbij, vindt Bromet. ,,Liefde heeft in mijn optiek met seks te maken en je bent er toch benieuwd naar. Sommige vragen moet je een beetje omzichtig stellen. Recht voor zijn raap ‘hebben jullie seks' werkt niet."
Halverwege de opnames vertrekt Puck voor twee weken naar Sri Lanka. Dat Jelle tijdens haar afwezigheid zijn heup breekt is toeval, maar wel goud voor de filmmaker. Moet Puck Jelle in huis nemen om voor hem te zorgen? Bromet ziet deze draai in het verhaal niet als toeval, ,,Je kunt het geluk noemen. Maar je kunt het ook zo zien dat wij heel erg alert zijn op kleine dingen." Puck neemt Jelle tijdelijk in huis. Een paar weken later is hij weer op de been en het samenwonen voorbij. Bromet toont Puck in haar eigen huis, op de bank met een breiwerk, tevreden neuriënd op luide muziek. En hij toont Jelle die een kopje soep opwarmt en tegen zichzelf zegt: ,,Eet smakelijk Jelle... in je eentje."
 
‘Late liefde', vanavond, Ned.1, 22.55 uur.

Geschenk uit de hemel

VARA TVMAGAZINE * 29 mei 2006 * JW

 

Frans Bromet volgt in Late liefde het leven van verliefde stellen op late leeftijd

Hij stond zo zielig te kijken dat ik dacht: dié man moet ik blij zien te krijgen. ‘Puck (9) bezocht met een reisgezelschap een dierentuin toen haar oog op de zich wat afzijdig houdende Jelle (87) viel. ‘Ook al is dat geen basis voor genegenheid', Puck en Jelle werden een stel. Frans Bromet volgde het verliefde koppel. In Late Liefde zien we hoe ze logeren en ontbijten bij Jelle thuis, Jelle die boodschappen doet, Puck die piano speelt en - ‘voor Frans een geschenk uit de hemel' - Pucks terugkeer uit Sri Lanka op Schiphol: ‘Jelle had zijn voet gebroken en de vraag was of ik hem in huis zou nemen om hem te verzorgen. Hoever ging mijn verantwoordelijkheid en zou ik de zorg aankunnen op mijn leeftijd? De gesprekken met Bromet hebben me aan het denken gezet. Over mezelf. Over Jelle: zie ik hem graag of hou ik echt van hem? Ik was al ‘rijk' - heb eerder twee schatten van echtgenoten gehad - maar deze film heeft me zeker positief gevormd.'

DOKUMENT: LATE LIEFDE - NEDERLAND 1 - 22:55 - 23:40 UUR

De lust en de last van verliefdheid op leeftijd

Trouw * 29 mei  2006


tv vooraf

In ‘Late Liefde' volgt documentairemaker Frans Bromet het verliefde stel Puck en Jelle. Voor kinderen is het vaak moeilijk te bevatten dat hun vader of moeder weer verliefd worden op latere leeftijd. En ook de ouderen hebben er moeite mee. Tenslotte heb je al een heel leven achter je; je hebt allebei je eigen geschiedenis. In ‘Late Liefde' onderzoekt Frans Bromet hoe ouderen omgaan met de keuzes die ze moeten maken in hun nog jonge relaties. De 79-jarige Puck is al tientallen jaren weduwe. Tijdens een dagtochtje ontmoet ze in het reisgezelschap de 87-jarige Jelle, die sinds enkele jaren weduwnaar is. Puck en Jelle kunnen heel goed met elkaar opschieten. Er ontstaat een hechte relatie tussen de twee. Puck vindt het heerlijk om bij Jelle te zijn, maar ze hoeft niet met hem samen te wonen. Jelle wil diep in zijn hart wel samenwonen, maar hij wil geen indringer zijn in het drukke sociale bestaan van Puck. Puck heeft tenslotte vier kinderen, kleinkinderen, vrijwilligerswerk en ze speelt piano. Maar als Jelle ten val komt en dringend hulp nodig heeft, slaat bij Puck de twijfel toe. Zou het niet beter voor hem zijn als ze Jelle in huis neemt?

Late liefde

de Volkskrant * 31 mei  2006 * Wim de Jong


De tv-gids wekte even de indruk dat er sprake was van een complete serie Late liefde bij de NCRV, maar het tv-portret van Frans Bromet over het nog verse liefdeskoppel Puck (79) en Jelle (87) bleek maandagavond (en gisteren in de herhaling) volledig op zichzelf te staan. Niet heel verschrikkelijk natuurlijk, want in de zeer warm gestookte aanleunwoning die Nederland 1 is, worden per slot van rekening al meer dan genoeg emo-programma's over oudjes en sociaal- zwakkeren opgehokt. En aangezien je bij Bromet toch nooit precies weet welk punt hij in zijn eindeloze docu's nou wil maken, ben je met een tussendoortje van een enkel uurtje film uit zijn BV eigenlijk gewoon goed af.
Late liefde bleek dan ook wat inhoud betreft nog gemakkelijk te verteren en zelfs aandoenlijk. Want anders dan in het mantelzorg-format van de zender te doen gebruikelijk, mochten vaste Nederland 1-ingrediënten als conflict, ziekte, gemis wanhoop en dood in Br met documentaire achterwege blijven en konden we genieten van de schattige beslommeringen die de verkering van genoemd Puck en Jelle dagelijks zoal met zich meebrengt.
Die kwamen er hoofdzakelijk op neer dat Jelle niet meer zonder zijn Puck kan en dus het liefst de hele dag hand in hand met haar op de bank zit, terwijl zij toch nét iets meer lucht nodig heeft om de gang er voor zichzelf in te houden. Denk er beelden van sanseveria's, andere kamerplanten, staande schemerlampen, roerloze vitrage, kruiswoordpuzzels en de lijzige vragen van Bromet bij en Late liefde is van voor tot achter in kaart gebracht.
Slechts vijf tiptoetsen op de afstandsbediening verwijderd, maar mentaal gesproken toch een reis van een stripje of zestien door het Nederlandse medialandschap van nu: de overtocht van Late liefde naar Undercoverbij SBS. Van geranium-tv terug naar de mest, zeg maar. Alberto Stegeman ging er, met de geheime camera in zijn polstasje, als de nieuwe Menno Buch gisteren in op zoek naar de ‘werelden achter bizarre internetadvertenties', zoals die van de ‘mammofiel' die ‘graag moedermelk wil drinken' of die van de vrouw die graag seks met onbekende mannen wil hebben in de frisse lucht van Spaarnwoude.
Vet-ranzig, jazeker, maar voor kijkers met een bepaald gevoel voor humor toch ook wel komisch. Zo vies als Stegeman alleen al het woord ‘Spaarnwoude' uitspreekt: als een nette man die net een bushalte te lang is blijven zitten en even verbijsterd als opgewonden bericht vanuit Sodom en Gomorra.

Han Lips

Het Parool * 31 mei  2006


Bij hem was het kortsluiting, bij mij meer . een langere sluiting," verteltde79-jarige Puck Coenen over het ontstaan van haar relatie met de acht jaar oudere Jelle Kamstra. Hoe ze hem tijdens een uitstapje met de reisvereniging bij het gezelschap trachtte te betrekken en hoe hij a1 snel zijn arm om haar schouder legde. Zij vond dat wel prettig, hij was meteen verliefd.
Je moet wel Frans Bromet heten om van een onderwerp als verliefdheid bij ouderen geen ach gossie-vertoning te maken. Want als er iets blijkt uit zijn documentaire Late liefde, dan is het wel dat het net zo gemakkelijk is om op je tachtigste verliefd te worden dan twintig, veertig, zestig jaar daarvoor. Hooguit is de Sturm und Drang wat getemperd door het besef dat de wereld ,niet meer aan je voeten ligt en het einde in zicht komt, maar gevoelens als verliefdheid laten zich niet beteugelen. Of dwingen. Jelle zegt dat hij - Van Puck houdt, zij voelt ‘geneenheid' voor hem. Ze kan zich - niet aan hem overleveren, dat gevoel is er niet. Ze probeert onder woorden te brengen waarom, maar ze komt er niet helemaal uit
En dan is er Bromet (niet die stem!) "Misschien is het je type niet."